Kompas cz. 3

Przy kołysaniu się okrętu na fali, jak łatwo przewidzieć, urządzenie takie staje się niedogodne w praktycznym użyciu. Kartonik bowiem zaczyna się tak wahać i zataczać tak gwałtowne kręgi, że sterowanie staje się niemożliwe, szczególnie, jeżeli okresy kołysania okrętu i wahań kartonika, są identyczne. W większości mniejszych kompasów okresy wahań kartonika są mniejsze od okresów kołysania statku. W kompasie Thomsona są one większe (dłuższe): dochodzą do 42 sek., podczas gdy okresy kołysania się statku, zależnie od jego wielkości, zamykają się w ramach od 10 do 30 sek.

W kompasie Thomsona kociołek umieszczony jest w drugim, większym kociołku. Przestrzeń pomiędzy obydwoma kociołkami jest wypełniona olejem rycynowym. Urządzenie takie łagodzi wahania wewnętrznego kociołka i co za tym idzie – róży kompasowej.

Niezależnie od tego, kartonik i system przytwierdzenia do niego magnesów różni się od innych. Mianowicie, kartonik stanowi tutaj krążek tekturowy z aluminiową obwódką na zewnątrz, zawieszony wraz z ośmiu lekkimi magnesami na szpilce z iridu, przytwierdzonej do dna kociołka, przy pomocy guzika (kapelusza) z szafiru (berylu, rubinu albo agatu) i 32 jedwabnych nici, schodzących się dośrodkowo. Cały kociołek wraz z osiami Cardana przytwierdzony jest sześciu gumowymi taśmami do trzeciego pierścienia, który dopiero ma stale oparcie na słupku kompasowym.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    oświetlenie warszawa
    owijarka palet
    owijarka paletowa
    oznaczenia rurociągów
    palowanie pod fundamentami
    parking kraków balice
    parking lotnisko okęcie
    parking modlin
    parking przy okęciu
    pedicure Siedlce